<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Comments on: Precarity: Νέες υποκειμενικότητες και μοντέρνοι μύθοι</title>
	<atom:link href="http://www.blaumachen.gr/2006/04/precarity-new-subjectivities-and-modern-myths/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.blaumachen.gr/2006/04/precarity-new-subjectivities-and-modern-myths/</link>
	<description>journal</description>
	<lastBuildDate>Wed, 18 Jan 2012 21:15:30 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3.1</generator>
	<item>
		<title>By: Περί κομμουνισμού και κομμουνιστικοποίησης: Μία κριτική αξιολόγηση τ</title>
		<link>http://www.blaumachen.gr/2006/04/precarity-new-subjectivities-and-modern-myths/comment-page-1/#comment-735</link>
		<dc:creator>Περί κομμουνισμού και κομμουνιστικοποίησης: Μία κριτική αξιολόγηση τ</dc:creator>
		<pubDate>Sun, 06 Feb 2011 19:21:31 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://blaumachen.webleonart.net/?p=98#comment-735</guid>
		<description>[...] 15 Παρόμοια, υπάρχει μία προβληματική αντίληψη σχετικά με την ύπαρξη θεσμών. Είναι σαφές πως τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία κλπ. στην υπάρχουσα μορφή τους θα πάψουν να υφίστανται. Αυτό όμως που δεν μπορεί να πάψει να υφίσταται είναι τα ζητούμενα της παιδείας, της υγείας κλπ. ως θεσμικά προβλήματα οποιοουδήποτε κοινοτικού σχηματισμού. Εδώ ο Καστοριάδης έχει απλά δίκιο: δεν μπορεί να υπάρξει συλλογική ύπαρξη χωρίς θεσμούς ή μαλλον όπρώτος όρος εμπεριέχει τον δεύτερο. Ως εκ τούτου - ακόμα και αν δεν χρειάζεται, ούτε πρέπει, να φτιάξουμε μακέτες από τωρα - το πρόβλημα της μορφής και του περιεχομένου αυτων των θεσμών εξουσίας-γνώσης που πρόκειται να θεσπιστούν δεν μπορεί παρά να είναι πάντα επίκαιρο ως κριτική και εμπράγματος αγώνας.  16 W. Bonefeld, ‘Η Μονιμότητα της Πρωταρχικής Συσσώρευσης: Φετιχισμός του Εμπορεύματος και Κοινωνική Συγκρότηση’, http://www.rebelnet.gr/articles/view/The-Permanence-of-Primitive-Accumulation&#8211;Commodit  17 Στο άρθρο, «Precarity: Νέες υποκειμενικότητες και μοντέρνοι μύθοι» [...]</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>[...] 15 Παρόμοια, υπάρχει μία προβληματική αντίληψη σχετικά με την ύπαρξη θεσμών. Είναι σαφές πως τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία κλπ. στην υπάρχουσα μορφή τους θα πάψουν να υφίστανται. Αυτό όμως που δεν μπορεί να πάψει να υφίσταται είναι τα ζητούμενα της παιδείας, της υγείας κλπ. ως θεσμικά προβλήματα οποιοουδήποτε κοινοτικού σχηματισμού. Εδώ ο Καστοριάδης έχει απλά δίκιο: δεν μπορεί να υπάρξει συλλογική ύπαρξη χωρίς θεσμούς ή μαλλον όπρώτος όρος εμπεριέχει τον δεύτερο. Ως εκ τούτου &#8211; ακόμα και αν δεν χρειάζεται, ούτε πρέπει, να φτιάξουμε μακέτες από τωρα &#8211; το πρόβλημα της μορφής και του περιεχομένου αυτων των θεσμών εξουσίας-γνώσης που πρόκειται να θεσπιστούν δεν μπορεί παρά να είναι πάντα επίκαιρο ως κριτική και εμπράγματος αγώνας.  16 W. Bonefeld, ‘Η Μονιμότητα της Πρωταρχικής Συσσώρευσης: Φετιχισμός του Εμπορεύματος και Κοινωνική Συγκρότηση’, <a href="http://www.rebelnet.gr/articles/view/The-Permanence-of-Primitive-Accumulation&#8211;Commodit" rel="nofollow">http://www.rebelnet.gr/articles/view/The-Permanence-of-Primitive-Accumulation&#8211;Commodit</a>  17 Στο άρθρο, «Precarity: Νέες υποκειμενικότητες και μοντέρνοι μύθοι» [...]</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

